Donderdag, gevoelskilometers

.
Vandaag aangekomen op het 200 km punt. Niet er overheen zoals ik gisteren aankondigde ondanks 5 km extra. Dat was volgens het boekje van een ander, en dit is volgens mijn eigen boek. Volgens de bordjes is het weer anders.Heb ontdekt waar het door komt, naarmate de dag vordert worden de kilometers langer en je rugzak zwaarder ook al drink je nog zoveel van het meegesjouwde water. Met een auto merk je dat natuurlijk niet. Vandaar dat ik vandaag het begrip gevoelskilometers bedacht heb, net als die lui van het KNMI, het is best lekker warm maar je voelt het niet.
Slecht geslapen. Ben langzaam wel gewend aan het slapen op zaal met een groot aantal anderen. Maar nu was het met 9 op een kamer, bloedheet, op een smal bovenbed, matras met plastic hoes, je daar een soort papieren hoeslaken voor, maar dat schuift en broeit.
Was weer een mooie wandeling, vrijwel helemaal door wijngaarden, de zon er over op zien gaan, prachtig. Aankomst in Najira, best aardige stad. De bedoeling was hier te overnachten maar ik was er al om half twaalf. Te vroeg. Na tapas met een drankje op een mooi terras, het hoeft niet altijd afzien te zijn,  nog 5 km doorgelopen. Nu in Zofrana, een gat van niks, met een hele moderne herberg. Twee  persoons kamers, geen stapelbedden en een grote patio met klein badje om de spieren af te koelen. Heerlijk dus.