dinsdag 6 mei 2014

Het pijn journaal op weg naar Viana

Vanavond menu pelegrino op het terras voor de kerk, met een paar naderlanders, een  belgische en een canadees. Bijzonder hoe groepjes ontstaan, je komt elkaar tegen onderweg, dezelfde herberg, gesprekken ontstaan over de weg en hoe zwaar het is, over de reden om te gaan lopen en zo praat je een hele avond vol en is het tijd om naar de herberg te gaan. Morgen weer vroeg op. Zelf weer de rugzak dragen want ik weet niet waar ik eindig. We zullen zien.

Toen ik gisteren besloot mijn rugzak te laten transporteren moest ik natuurlijk iets vinden voor mijn flesje water etc. Er was alleen een souvenir winkel open die wat dames tasjes had. Samen met de verkoopster hebben we de minst vrouwelijke uitgezocht, daar heb ik nog het een en ander afgeknipt en zo heeft het prima voldaan. Misschien een vreemd gezicht maar who cares.

Inmiddels zijn we een dag verder, dinsdag geloof ik maar alle dagen lijken op elkaar. Ben ook niet stil geweest op 4 mei om 8 uur, maar daar staat genoeg stilte tegenover. Voor de rest gaat alles langs je heen, ik hoop dat jullie vrede houden in Oekraine, ik houd het hier vredig.

Dit verhaal moet niet te veel over pijntjes gaan. Maar vannacht dacht ik even dat het mis zou gaan. Tijdens het laatste stukje van de wandeling kreeg ik pijn aan mijn scheen been. Dat werd vannacht zo erg dat ik me er op had voorbereid niet te lopen. Toch maar het bed uit voor zo een roze pil, en toch de rest van de nacht goed geslapen. Vanmorgen viel het weer mee dus toch maar gaan lopen, met de rugzak op, en het ging goed. Rug prima, been wordt niet erger, ziet wel rood. Ga straks toch maar die arnica zalf kopen waar iedereen op zweert. Ik hoorde gisteren aan tafel ook, de eerste 2 weken zijn voor de pijnen in het lijf, de middelste om na te denken, en de laatste om beslissingen te nemen en je doel te bereiken. Ik hoop dat mijn neven die zich bezig houden met management en training dat onderschrijven? In het echte leven moet het natuurlijk sneller.
Trouwens tot nu geen blaren!

Vandaag als doel 17 km naar Viana, prachtig landschap, paar leuke dorpjes waarvan een met een mooie kerk met 8 hoekige toren. Met speciaal licht effect in de koepel. Verder weer mooi landschap, heuvels, wijn en olijfgaarden, maar ook veel lage begroeiingen, allerlei kleuren bloemen langs de weg, vlinders, vogels, wijdse gezichten. Kortom het was weer een mooie tocht.
Morgen de Rioja streek in. Door 2 lange etappes in drie delen te doen hoop ik mijn lijf wat te sparen om snel in die andere fase te komen.

Net even door het stadje gewandeld. Mooie groterkerk en indrukwekkende ruines



7 opmerkingen:

  1. Ondanks je pijntjes toch al flink opgeschoten. Hoever ben je al incl het stuk naar Pamplona: op schema? V.w.b. pijn scheenbeen: buitenkant voor gebruik je met name bij het aflopen van een berg (voetheffer, om het naar beneden klappen van de voet te voorkomen). Indien juist binnenkant achter het scheenbeen: die spieren gebruik je juist bij de afzet de berg op. Succes in de Rioja streek, houd je een beetje in! Cees

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Als je o.a. mij bedoeld met management en trainingen kan ik helaas niet helpen. Veranderen is pijnlijk, dat wel. En die pijn voel je vooral in het begin. Je kunt daar de curve van rouwverwerking op los laten en die ken je vast wel :-). Ik herken het wel van eerdere wandelaars op jouw pad die ik ken. Ik heb daar vooral veel bewondering voor. Een wijs meisje zei ooit "hoe verder je van huis bent, hoe dichter je bij jezelf komt." :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Je doet het uitstekend, petje af. Hopelijk worden de pijntjes gauw wat minder. Wij wandelen in Portugal al is het niveau een stuk lager. Totziens ergens bij Burgos. Annelies

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Als de eerste twee weken voor de pijn zijn, dan ben je nu over de helft en kun je gaan aftellen. Dat houdt de moed erin. We leven met je mee (voor zover dat kan) en genieten van je verhalen en je prachtige foto's.
    Plonie en Bram

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dit is wel even een verhaal zeg. Rug beter, been twijfelachtig. Nu maar hopen dat het de eerste twee weken inhoudt en dat de beste weken snel komen. Slaap lekker straks en succes voor morgen.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Verstandig dat je de zware rugtas hebt laten bezorgen. Ik heb gevoeld hoe zwaar deze tas is. Hier zou ik nog niet eens een uur mee willen lopen. Het is afzien, maar je krijgt natuurlijk prachtige plekjes te zien. Om jaloers op te worden. Heel veel sterkte en succes met de volgende etappe.
    Marjo

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ha Bert, wat een mooie tocht man, leuk om te volgen. Heel veel succes!!
    Hanna en Peter

    BeantwoordenVerwijderen