Navaretta

Woensdag 7 mei
Van Viana naar Navaretta. Als  gebruikelijk vroeg op pad. Aanvankelijk mooi landschap maar bij het naderen van El grono lang over saaie beton wegen langs de industrie kant van de stad. Maar dat wordt meer dan goed gemaakt door het welkom i n de stad bij het huisje van Senora Maria die, van moeder op dochter, de pelgrims verwelkomt in haar schattige huisje met koffie, toastje met eigen gemaakte honing en amor. En uiteraard een prachtig stempel in de pas. De koffie was koud, maar de amor en de leuke sfeer maakt alles goed. Verder een mooie binnenstad, eruit door een mooie wijk en een parkachtig gebied waar ook veel mensen uit de stad wandelen en joggen. Dan de laatste kilometers naar Navaretta. Warm en zwaar. Ik ontmoet weer veel bekenden. Een bovenbed in een matige herberg, maar de beheerder speelt een rol in The Way als herbergier die een beetje de weg kwijt is. Toegang tot wifi is her alleen in het cafe dus ik weet nog niet of ik dit geplaatst krijg.
Over pijntjes zou ik het niet meer hebben maar laat me volstaan met te zeggen dat arnika toch geen wonderzalf is zoals mijn tafelgenoten van een paar dagen geleden zeiden. Maar ik heb mijn patiënten  ook altijd gezegd dat er geen wondermiddelen zijn, zelfs niet op de camino!
Morgen passeer ik de 200 km en nog een paar dagen dan zou de periode van de fysieke beperkingen over moeten zijn.
Vanavond nog naar de pelgrimsmis geweest. Wat een prachtige, grote,  rijk versierde kerk in zo een klein plaatsje. Alle pelgrims werden naar voren geroepen en mochten met de pastoor nar de sacristie om nog meer schone kunst te bewonderen en we kregen allemaal een bidprentje met een zegen voor de reis mee.
Zo meteen me weer op mijn bovenbed hijsen en dan maar weer kracht op doen voor morgen.