Rabanal del Camino

Om vijf uur begint het gestommel in de herberg maar ik blijf liggen tot zes uur. Snel wassen, aankleden en in het schemer duister alles weer in je rugzak proppen! In de juiste volgorde anders merk je het tijdens de wandeling wel aan je rug. Klein ontbijtje met de hier ontdekte verpakte croissantjes met chocola en glaasje sap. Ik merk dat het prettiger is kleine beetjes achter elkaar te eten en er zijn barretjes genoeg onderweg. Ook de eerste koffie moet wachten.
De zon komt langzaam op en schijnt de hele dag, maar er is een koude wind, deels op kop, dan weer op  zij. Dan ben je met die rugzak natuurlijk heel gevoelig.
In de verte wel dreigend wolken en hier en daar een stukje regenboog.  Zelfs met stevig doorlopen is het moeilijk warm te krijgen, dus morgen nog maar een laag erbij.
Het landschap wordt ook weer mooier en ruiger. Een groot bergmassief met sneeuw in de verte zorg voor mooie ver gezichten. De weg stijgt de hele dag geleidelijk. Het wordt ook weer zwaarder lopen en er gaan al plekken zeer doen waarvan ik vergeten was dat ze in het begin problemen gaven.
Gisteren was nog even de gedachte verder te lopen dan wat het boekje aangeeft, maar dat is nu geen issue meer. Want die extra 6 km gaan over een stevige klim, naar een dorp met weinig slaappaatsen.
Dus relatief vroeg gestopt na 20 km in een schattig dorpje dat helemaal bestaat van de camino. Veel albergues en leuke winkels. Onderkomen in een huiselijke herberg. Ik wordt door de hostelera direct op de zaal geplaatst waar nog meer nl ers zijn, de houtense groep en uitgenodigd met hun mee te eten vanavond. De jongelui trekken nog wel door.
Morgen een lange zware etappe naar Cruz de Ferro. Het hoogste punt van de camino en een van de meest markante plekken van de tocht. Goed dus om wat extra rust in te bouwen. En om dan te ervaren of het inderdaad makkelijker gaat dan in de Pyreneeen