San Juan de Ortega
Weer 24 km dichterbij Santiago, nog maar 514. Ik zag wat op tegen deze etappe, in het boekje stond wat stijging aangegeven en met de toch weer opkomende pijn van gisteren. Maar het is gelukt. Het was gelijk duidelijk dat het weer omgeslagen was. Bewolking en mist rond de bergen. Na een uurtje ging het regenen. Niet hard maar wel constant. Toch was het een prachtige wandeling.
Door de Montes de Oca, of te wel de bergen van de Ganzen. Wel wat stukken klimmen, maar waarschijnlijk raak ik daar aan gewend. Om van Gaal aan te halen: word ik nou zo sterk, of die bergen zo laag? Voor het eerst sinds meer dan een week geen pijnstillers geslikt.
Door de regen en lagere temperatuur kon ik het tempo er goed in houden. Het uitzicht was beperkt maar wat te zien was, was mooi. Bergen, bos. Veel kleuren, bomen met nog veel witte bloesems, paarse struiken, brem, hei.
Om een uur of een werd het droog en een half uur later was ik op wat volgens het boekje de bestemming was: San Juan de Ortega. Daar was het dilemma nog 6 km doorlopen zoals mijn tafelgenoten van gisteren zich voornamen of blijven. Doorgaan zou de etappe van morgen lichter maken, maar mijn lijf zei blijven, dus dat is het geworden.
Het stadje is vernoemd naar een heilige die zich samen met st. Domingo van 2 dagen geleden heeft ingespannen om de weg voor de Pelgrims veilig te maken en onderdak te verschaffen. Hij ligt dan ook in de plaatselijke kerk in een prachtig praalgraf. Wat mij betreft mag iedereen die het pelgrims aangenaam maakt acuut heilig verklaard worden, dat heb ik van de afgelopen tijdwel geleerd. Maar meer dan die kerk het klooster, de herberg en en bar, in het aangrenzend gebouw stelt het dorp niet voor. Wat smalle straatjes, vervallen huizen, niet eens een winkel. Wel een bar en daar moeten we dan straks allemaal het menu pelegrino zien te krijgen.
De herberg is de grootse gribus tot nu. Donkere, wat vervallen zalen, smerige douches, maar wel warm water. Gelukkig wordt veel goed gemaakt door dat de zon nog even doorkomt en iedereen op het kerkplein daar nog even van zit te genieten. Toegift van de natuur.
Morgen 29 km naar Burgos, flink stuk, maar ik heb inmiddels wel geleerd dat de etappes in het boek wel kloppen voor wat betreft de haalbaarheid.
Mooi dat het zonder pijnstillers gelukt is. Dat ik je blog met veel plezier en aandacht lees blijkt uit het volgende: afgelopen nacht in mijn dromen een stuk met je meegelopen, jammer dat ik wakker werd. Maar ik had geen spierpijn! Succes met de 29 km morgen. Groet, Cees
BeantwoordenVerwijderenVandaag een flink stuk te gaan. Heel veel succes en hopelijk vooral met zonder pijnstillers. ;-)
BeantwoordenVerwijderenNou Bert, Gelukkig kon jij nog even van de zon genieten (moet natuurlijk ook niet te warm voor je worden). De afgelopen 2 dagen was het in Nederland echt herfst. Niks aan. Verstandig dat je naar je lichaam luistert, je krijgt nog genoeg voor de boeg. ). Heel veel succes maar weer.
BeantwoordenVerwijderenZijn Annelies en Gerard nu nog op vakantie??? (Sommige mensen hebben het wel érg makkelijk hé.) Zit er toch nog een voordeel aan het ouder worden.
groetjes, Marjo