Santo Domingo de calzada

Na een prima nacht in een gewoon bed om zes uur het gebruikelijke patroon, wassen, aankleden, alles weer in de rugzak op de juiste plaats, kop koffie scoren en dan de schoenen weer aan en de blauwe zak weer op de rug. 17 km easy walking, een beetje saai als ik zo vrijmg zijn kom ik inde plaats met bovengenoemde naam. Ik stond te denken of het om half twaalf al gepast was een herberg op,te zoeken, toen ik via een van de vele bekenden die je ze krijgt hoorde dat de volgende herberg op redelijke afstand gesloten was van wege hoofdluis, en de daarop volgende had volgens het boekje alleen matrasjes op de grond in een kerk. Slapen in de kerk doe je alleen tijdens de preek. Dus dan is de beslissing niet moeilijk. Voor maar zeven euro een bed in een prachtige grote herberg, ruime zalen goede bedden  en veel ruimte.  Bed inrichten, douchen, wasje. Ik ontdekte dat ik mijn snel droog handdoek en idem nieuwe T shirt aan de was lijn had laten hangen. Gelukkig had ik de reserves nog niet in het kader van gewichts vermindering ergens achtergelaten. Maar toch niet te vaak doen, want die dingen hebben ook een snel droog effect op je bankrekening.
De stad is vernoemd naar een heilig die eeuwen geleden veel gedaan heeft om het pad voor de pelgrims vrij en veilig te houden en ze onderdak te bieden. Verder is er een  verhaal dat een echtpaar uit Keulen met hun zoon de stad passeerde. De dochter van de herbergier vond hem wel aardig, hij haar niet, dus de boze dame neemt wraak door een zilveren beker in zijn rugzak te verstoppen ( waar ken ik dat ook alweer van?). Jongen wordt betrapt en opgehangen. Diep bedroefde ouders reizen door en doen boete in Santiago. Op de terugweg blijkt hun zoon nog levend aan de galg te hangen. De heilige heeft hem bij zijn benen omhoog gehouden al die tijd. Ouders naar de schout, om hun zoon weer terug te vragen, die zegt jullie zoon leeft niet hij is net zo dood als de kip die ik nu eet. Waarop, je raad het al, de kip van zijn bord opfladdert en begint te kakelen. Jongen vrij, ouders blij en ze leefden etc. Daarom schijnen er in de kerk hier altijd twee kippen te bivakkeren, maar hebben ze hier op de binnenplaats van de herberg ook een hik met een gigantische haan en twee kippen. Die zal morgen wel zorgen dat we vroeg weg zijn. Ik vond dit wel een leuk verhaal om met jullie te delen.
Vandaag een ouderwetse barbier gevonden. Had mijn scheerspullen vergeten en nu is alles egaal gemillimeterd, tot de volgende gevonden wordt.
Ondertussen een lekker broodje op het terras. Vanavond zien weer met de Nederlandse groep aan het menu pelegrino te komen. Dat is een soort snel menu met 3 gangen dat ze snel serveren omdat al die wandelaars vroeg in bed willen. Daarna komen de echte Spanjaarden pas eten