Sarria

Vanmorgen niet al te veel haast want de etappe naar Sarria gaat maar over 18,5 km. Volgens het boekje de keuze, de originele weg door het bos, die wat korter is, maar heuvelachtiger. Of een valkke route 5 km langer langs de weg. Die keuze is dus niet moeilijk, altijd de kortste weg.
Het regent en het is mistig. Maar desondanks is het een prachtige wandeling. Stevig klimmen en dalen, over bosweggetjes, soms een beetje geplaveid, maar ook ruw en rotsig.,maar het grootste deel door bossen, stukjes weiland. Weggetjes tussen twee wallen door, wat ze in Limburg holle wegen noemen. Over en langs kleine beekjes. Door gehuchtjes van een paar boerderijen soms met verrassend schilderachtige huisjes. Op de berg is het aardig mistig. Het is prettig om dan een paar pelgrims nog net in het zicht te houden. De rugzakken zijn door de meestal opvallend  gekleurde hoezen makkelijk te zien. Weinig pleisterplaatsen onderweg, en de enkele die er is doet dan ook goede zaken. Tot vlakbij de stad nauwelijks autos. Kortom weer een hele mooie wandeling.
Goed gevoel bij aankomst. Mijn 2 chaperonnes, Sabrina en Jennifer, zijn zoals gewoonlijk veel sneller en hebben een prima herberg uitgezocht,waar ook nog een plekje voor mij is.
Straks de stad een beetje verkennen, alvast uitzoeken waar het station is.
Vanavond in de herberg gekookt en gegeten, nog een tijdje zitten praten met een aantal nederlanders bij een lekker glaasje. Inmiddels gehoord dat Serge veilig in Santiago is. Morgen met de trein hier.
Weer een mooie dag.