dinsdag 27 mei 2014

Triacastela

Het was zo koud gisteravond dat vrijwel iedereen om half negen in bed lag. Vanmorgen vroeg weer op. Ulrike wordt op het laatst vriendelijk en zwaait ons uit met haar gehaakte petje op.
Direct de stijle klim van vier kilometer naar de top van de cebreiro. De moeite wordt beloond door de mooie vergezichten en een leuk dorpje waar de eerste koffiepauze was. Het boekje beloofde verder alleen dalen maar er bleken toch nog een paar gemene klimmetjes te zijn. Overal kom je afbeedlingen van Jacobus en van pelgrims tegen, leuke kleine dorpjes met oude vervallen kerkjes. Soms bloeien er opeen bloemen op de kerk. Een mooie wandeling weer door de bergen. Weinig asfalt gelukkig. Zandweggetjes maar ook zware stukken met uitdaging. Uiteindelijk in Triacastela, ik heb nog een kasteel gezien.
Serge is vandaag vertrokken, verheug me op de ontmoeting donderdag.









4 opmerkingen:

  1. Hoi Bert,

    Hoe zou het toch komen dat Ulrike vriendelijk was bij het vertrek van de wandelaars...? Leuk dat Serge je komt vergezellen. Zo te zien op de foto's gezelschap genoeg om je heen: een koe en een ezel. Ik hoop dat je goed kan slapen met de kou, je hebt je slaapzak, door het zware gewicht helaas al overboord gegooid. Heel veel sterkte maar weer.
    groetjes, Marjo

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik denk dat ze blij was dat ik weer weg ging. Slapen gaat wisselend maar het is vaker te warm dan te koud. Ik trek gewoon een extra t shirt aan

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nu snap ik waarom het je zo goed af gaat: je hebt je eigen pakezel bij je! Ik denk dat je door alle inspanningen ook wel een aantal kilo's ingeleverd hebt. Fijn voor je dat je zoon je vanaf donderdag vergezelt. Groet, Cees

    BeantwoordenVerwijderen
  4. he Bert, geweldig ,donderdag begint weer een andere fase , dan kan je je ervaringen met je zoon delen, dat lijkt me heerlijk, hij komt nu ook een andere wereld in. succes Groet Joyce

    BeantwoordenVerwijderen