Wind en regen, maar weer een mijlpaal

Een luxe nacht in het apartement. Eigen kamer en s nachts even wakker en je afvragen waarom er niet gesnurkt wordt.
Gisteren hebben we het ondanks de dreigende wolken en voorspellingen droog gehouden maar vandaag is het anders. Gelijk al is te horen dat het regent en niet zachtjes ook. Dus weer de regenkleding aan, ook de beenkappen en zo gaan we op pad. Na twee uur lopen zijn we eigenlijk de stad net uit als we in La Virgen de Camino komen, eigenlijk een voorstadje dus, bij een eethuisje. Je voelt je eerst wat ongemakkelijk om je natte spullen daar zo neer te zetten maar de hele zaak staat vol met pelgrims die het zelfde doen. Gemoedelijke sfeer, potkacheltje aan, goede koffie en een soort spaans wentelteefje. Prima om zo even bij te komen. De groep lopers uit Houten waarvan we dachten dat ze ons een eind voor waren komen ook aan.
Kort daarna nemen we afscheid van Klaus. Hij gaat een andere weg en moet over twee dagen terug naar huis. Dat stemt weemoedig. Maar ik wordt verder op sleeptouw genomen door Sabrina en Jennifer. Zij scheppen er een genoegen in om de goede herbergen uit te zoeken en daar plekjes te reserveren.
De rest van de route gaat veel door bebouwing en langs de weg. Op de stukken dat we wat verder van de weg zijn is te merken dat de omgeving weer mooier wordt.
Alle soorten weer, regen, wind, hagel en af en toe even zon. Op de tv in een restaurant zien we dat het elders in Spanje gesneeuwd heeft. De laatste vier kilometer zelfs de wind pal tegen. Niet makkelijk dus. Ben blij met mijn gisteren aangeschafte extra hemd en handschoenen. Maar we halen wel weer een mijlpaal, de 300 km grens wordt gepasseerd. Goed voor een high five. Uiteindelijk in een huiselijke mooie herberg in San Martin del Camino.