Wind in de rug

Na het heerlijk onthaal bij Annelies en Gerard, een dag rust in gelast. Na het uitzwaaien betrek in mijn onderkomen, een mooie twee persoons kamer. De rest van het huis zal leeg blijven. Goed om de hele rugzak weer eens om te kiepen en te ordenen. Wat slaap inhalen, boodschappen en dan komen de eerste bekende gezichten van de camino al weer binnen. Later op het terras op de Plaza Major, ook weer een hele groep nederlanders die je eigenlijk van begin af aan regelmatig tegen komt. Doet me deugt dat een aantal die wat jonger zijn en die zeiden dat ze wat sneller zouden gaan nu toch nog op gelijke hoogte zijn.
'S avonds gegeten in een van buiten onooglijk restaurant, maar binnen heel gezellig en het lekkerste  pelgrims menu tot nu. Aangenaam gezelschap van Nederlandse reisgenoten, iets te lekkere witte wijn en voor je het weet is het laat.
Vanmorgen om 6 uur weer op, en een half uurtje later op pad. De maan moet nog onder gaan, de zon komt op, prachtige kleuren en vergezichten. Een kilometer buiten het dorp begint een lange stijging, maar het verloopt makkelijk. De hoogvlakte bied een prachtig gezicht van korenvelden in alle tinten groen, mooie luchten, roofvogels, veel kleine vogels. De zon schijnt, er is een flinke wind die het wel fris maakt maar die we in de rug hebben. Dat maakt een redelijk tempo mogelijk dus het schiet lekker op. Vlak voor dat we over de rivier een andere provincie inlopen is er de herberg van   San Nicolas, volgens het bord een hospitaal voor pelgrims. Binnen heel verstild, aan de ene kant een kapelletje aan de andere kant een stuk of wat stapelbedden. Jammer dat het nog te vroeg is om te overnachten. EenItaliaanse  hospitalero deelt gemoedelijk stempels en kopjes koffie uit. Donativo, dus je stopt in de pot wat je het waard vind.
Een tijdje daarna lopen we langs het kanaal van Castillie. Een sterk staaltje waterwerken van vroeger, voor het transport over water en met zij kanalen om de akkers te bevloeien.
Uiteindelijk in Fromista, het gebruikelijke ritueel, de herberg zoeken, bedje inrichten, douchen, wasje etc. Dat laatste probeer ik wel trouw te doen. In ieder geval sokken, t shirt en onderbroek. Ben trouw met douche schuim voor me zelf en was middel voor de was van huis gegaan. Op een gegeven moment is douche schuim op en heb ik mezelf ook maar met het was middel gewassen in het kader van gewichtsbeperking. Nu heb ik weer douche schuim, en daar worden je sokken ook heel schoon van.
Weer 24 km dichter bij Santiago, nog 421 te gaan. Nog niet op de helft, dus terug gaan is nog altijd sneller dan doorgaan, maar geen haar op mijn hoofd die daar aan denkt.
Zien wat de avond brengt. Dank voor al het volgen en meeleven en jullie commentaar. Het is niet altijd haalbaar om alles te beantwoorden, maar ik waardeer ze zeer